Adam Olacak Çocuk

 Adam olacak çocuklardık biz Barıs Abi, Öyle içten söyledin, o kadar inandın ki, biz de öyle hayal ettik kendimizi. Disimizi fırçaladık, ıspanak yedik sırf sen doğru dedin diye, okullar okuduk, adam olacaktık. Ama biz diplomalı issizler, kendini ise yaramaz hisseden mutsuzlar olduk. 'Hepiniz mi?' diye sorduğunu duyar gibiyim. Hepimiz değil tabiki bazılarımız recep olduk, bazılarımız tayyip...Ama ADAM olanımız çok az be Barıs Abi...

Canon PowerShot G12

Profesyonel gibi fotoğraf çekmek isteyen amatörler için güzel bir makine. Üstelik  kocaman objektifleri ve fazlasıyla ağır  cüsseleriyle fotoğraf çekme merakını kursağında bırakan profesyonel makinelerden değil. Özelliklerini copy-paste yapmak istedim ancak o kadar uzun ki, vazgeçtim. Ayrıntılarıyla anlatan siteyi buradan inceleyebilirsiniz.

Terapi Niyetine

Çalışma hayatının temposunu hep sevdim, en yoğun çalıştığım zamanlarda tek izin günümde Besiktas'tan karşıya geçip Kadıköy kadife sokaktaki 'Anahtar ebru atölyesi'ne gitmeye can atar, 4 saat teknenin basında yeni ebru teknikleri öğrenirken ertesi günün koşuşturmasına ruhumu hazırlardım. Tüm bunları yaparken ev temizliği, yemek ve ütü gibi sıkıcı ama zaruri ev işlerini yapabilecek enerjiyi ve zamanı kendi kendime yaratırdım.
Simdi ise tüm gün evde olmanın rehavetiyle birbirinin aynı günlere uyanıp, sıradan bir kaç ev işi ve market alışverişi ile günü bitirmenin sıkıntısını yaşıyorum. Buna bir son vermek için geç bile kaldığıma karar verdim ve harekete geçtim. O günden beri ev yapımı seyler deniyorum.
Önceliği kendimi ödüllendirmek adına sevdiğim ve yapımı kolay bir reçele verdim. Çilek reçeli yaptım ve her sabah kahvaltıda ve tatlı krizlerimde yoğurduma katıp meyveli yoğurt niyetine yediğim anlarda ev yapımı seylerin ne kadar faklı olduğunu düsünüp kendi kendime büyülendim. Üstelik yemek yapmayı ve yedirmeyi çok seven bir annenin kızıyken bunları düsündüğüm için kendi kendimi yadırgadım. Sanırım beni mutlu eden ev yapımı olmasından çok kendim yapıyor olmamdı. Reçelimden bloğumda bahsetmeyi düsünmediğimden fotoğraflamadım ancak sonraki merakım 'mum yapımı'  bloğum için fotoğrafları hazırlamaya basladım bile..

Buz Devri 4

 Miskin baslayan bir pazar günü yapılabilecek en güzel minimum hareket aktivitesiydi buz devri 4 izlemek. Sid, Diego, Manny, Ellie ve Seftali ile hasret giderdim. Eski arkadasları görmüs gibi mutlu oldum.

Yıllardır televizyon programlarını övmek için kullanıla geldiğinden içi boşaltılmış bir laf vardır, 'eğlendirirken öğretmek'. İste bunu başarı ile yapabilen nadir yapımlardan biri buz devri serisi. Üniversite yıllarıma denk gelen ilk filmi ile başlayan serüven, tüm enerjisi ile devam ediyor. Dvdlerini edinip mutlaka çocuğuma saklayacağım. (Belki biraz da kendim için yapacağım bunu)

‎Babam'a

‎Baba, çınar ağacı gibidir, gölgesi yeter...