Miniğim Bir Kız :))

Nihayet meraklı geçen 18 haftanın arından 11. haftada doktorumuzun %95 kız dediği bebeğimizin cinsiyeti kesinleşti.. Artık pembeler, fırfırlar, danteller dünyasında kaybolabilir, gönlümce alışveriş yapabilirim.. Bir çocuğumuz olsun hayalleri kurarken de hep kız bebekler gelirdi gözümüzün önüne. Onların bıcır bıcırlığına, süslü ve bilmiş hallerine bayılıyorduk.. Şimdi sıra isim bulmakta, yani en zor kısımda...

Hafta : 20
Boyu: 26 cm
Kilosu: 272 g

Siz Bebeğinizi Beklerken

Bizim mercimek geliyorum dediği günden beri internette hamilelik üzerine yazılmış her siteye her bloğa göz attım, bazılarını da didik didik okudum. Doğru bir kitap seçebilmek için, farklı olanı ayırt edebilme umuduyla okudum da okudum. Boşuna çaba harcamışım, kitabı alıp okumaya başlamadan bu mümkün değilmiş. İnternetten sipariş ettiğim 2 kitap geldiğinde anladım bunu. 
Büyük umutlarla aldığım Ayşe Öner'in Hamilelik, Doğum ve Bebek Bakım Kitabı beni hayal kırıklığına uğrattı. Öncelikle Ayşe hanım doktor değil bir doğum hemşiresi bu yüzden de hamilelik hakkında yazanlar her sitede yer alan sıradan bilgiler. Doğumdan sonraki süreçte bebek masajı ve bebek sporu gibi bölümleri işe yarayabilir ancak o kadar çok reklam içeren bölüm var, kitabın diğer bölümleri o kadar üstün körü yazılmış ki, okuyamadığım ve verdiğim paraya üzüldüğüm kitaplar listesine ekledim kendisini.

İkinci kitap ise kalp uzmanı olan Dr. Mehmet ÖZ'ün SİZ Bebeğinizi Beklerken adlı kitabı idi ve açıkçası biraz şüpheyle ancak Amerika'daki uygulamaları da öğrenebilmek için almıştım.  Kitabın her satırı yeni ve ayrıntılı bilgiler veriyor, dili gayet akıcı ve eğlenceli. Öyle çok sevdim ki, mutlaka edinilmesi gereken hamile başvuru kitabı ilan ettim.

Mercimeğe Mektup

Bir bebeğimiz olması hayalini çook önceleri kurmuş, evlenip her şeyin yolunda gittiğini gördükçe de daha bir kendimizden emin karar vermiştik. Ancak itiraf ediyorum ki ben hemen olacak sanıyor ve her regl olduğum ay daha da bir umutsuzluğa düşüyordum. Sonunda beklemek yerine kontrollerimi yaptırmaya karar verdim, hormon testleri, doktor muayenesi derken her sonuç daha da içimi rahatlatsa da bekleyiş sürüyordu. Sonra  sperm testinde de sorun olmadığı görülünce rahat bir nefes aldık. Hiç değilse bir rahatsızlığımız yok sadece zamanını bekliyor bizim mercimek dedik. Öyle de oldu, ne zaman geleceğine o karar verdi. meğerse mayıs bebeği olmak, yazın çıtçıtlı badilerle rahat rahat takılmak istiyormuş. Güzel de olmuş, tam da işsizlikten öleceğimi sandığım sonbahar günlerinde içime ılık bir bardak süt etkisi yaptı bu haber. Süt mideme iyi gelir, rahatlatır, bebeğim de ruhumu sakinleştirdi. İşsiz olduğum için şükrettiğim günler oldu ilk haftalarda, bir de uyku var tabi, günün her saatinde uyuduğum yetmezmiş gibi akşam 10 olmadan tv karşısında sızmalar da cabası. 

Hafta: 6

Boyu: 6,5 milimetre

Ağırlığı: 1 gramdan az

Kalp atışlarını duymak güzeldi mercimek, gerçekten heyecanlı biri olacağını düşündürdü duyduğumda, içerideki ortamın az oksijenli olduğunu ve daha fazla kan için daha fazla kalp atışına ihtiyacın olduğunu biliyorum ama bu kadar bilimsel bakmak istemiyorum sana, yaptıklarının sebeplerini değil bana hissettirdiklerini hayal ediyorum hep. Evet çok duygusalım, çok az da değildim gerçi, azcık daha arttı o kadar.

Adam Olacak Çocuk

 Adam olacak çocuklardık biz Barıs Abi, Öyle içten söyledin, o kadar inandın ki, biz de öyle hayal ettik kendimizi. Disimizi fırçaladık, ıspanak yedik sırf sen doğru dedin diye, okullar okuduk, adam olacaktık. Ama biz diplomalı issizler, kendini ise yaramaz hisseden mutsuzlar olduk. 'Hepiniz mi?' diye sorduğunu duyar gibiyim. Hepimiz değil tabiki bazılarımız recep olduk, bazılarımız tayyip...Ama ADAM olanımız çok az be Barıs Abi...

Canon PowerShot G12

Profesyonel gibi fotoğraf çekmek isteyen amatörler için güzel bir makine. Üstelik  kocaman objektifleri ve fazlasıyla ağır  cüsseleriyle fotoğraf çekme merakını kursağında bırakan profesyonel makinelerden değil. Özelliklerini copy-paste yapmak istedim ancak o kadar uzun ki, vazgeçtim. Ayrıntılarıyla anlatan siteyi buradan inceleyebilirsiniz.

Terapi Niyetine

Çalışma hayatının temposunu hep sevdim, en yoğun çalıştığım zamanlarda tek izin günümde Besiktas'tan karşıya geçip Kadıköy kadife sokaktaki 'Anahtar ebru atölyesi'ne gitmeye can atar, 4 saat teknenin basında yeni ebru teknikleri öğrenirken ertesi günün koşuşturmasına ruhumu hazırlardım. Tüm bunları yaparken ev temizliği, yemek ve ütü gibi sıkıcı ama zaruri ev işlerini yapabilecek enerjiyi ve zamanı kendi kendime yaratırdım.
Simdi ise tüm gün evde olmanın rehavetiyle birbirinin aynı günlere uyanıp, sıradan bir kaç ev işi ve market alışverişi ile günü bitirmenin sıkıntısını yaşıyorum. Buna bir son vermek için geç bile kaldığıma karar verdim ve harekete geçtim. O günden beri ev yapımı seyler deniyorum.
Önceliği kendimi ödüllendirmek adına sevdiğim ve yapımı kolay bir reçele verdim. Çilek reçeli yaptım ve her sabah kahvaltıda ve tatlı krizlerimde yoğurduma katıp meyveli yoğurt niyetine yediğim anlarda ev yapımı seylerin ne kadar faklı olduğunu düsünüp kendi kendime büyülendim. Üstelik yemek yapmayı ve yedirmeyi çok seven bir annenin kızıyken bunları düsündüğüm için kendi kendimi yadırgadım. Sanırım beni mutlu eden ev yapımı olmasından çok kendim yapıyor olmamdı. Reçelimden bloğumda bahsetmeyi düsünmediğimden fotoğraflamadım ancak sonraki merakım 'mum yapımı'  bloğum için fotoğrafları hazırlamaya basladım bile..

Buz Devri 4

 Miskin baslayan bir pazar günü yapılabilecek en güzel minimum hareket aktivitesiydi buz devri 4 izlemek. Sid, Diego, Manny, Ellie ve Seftali ile hasret giderdim. Eski arkadasları görmüs gibi mutlu oldum.

Yıllardır televizyon programlarını övmek için kullanıla geldiğinden içi boşaltılmış bir laf vardır, 'eğlendirirken öğretmek'. İste bunu başarı ile yapabilen nadir yapımlardan biri buz devri serisi. Üniversite yıllarıma denk gelen ilk filmi ile başlayan serüven, tüm enerjisi ile devam ediyor. Dvdlerini edinip mutlaka çocuğuma saklayacağım. (Belki biraz da kendim için yapacağım bunu)