Bir bebeğimiz olması hayalini çook önceleri kurmuş, evlenip her şeyin yolunda gittiğini gördükçe de daha bir kendimizden emin karar vermiştik. Ancak itiraf ediyorum ki ben hemen olacak sanıyor ve her regl olduğum ay daha da bir umutsuzluğa düşüyordum. Sonunda beklemek yerine kontrollerimi yaptırmaya karar verdim, hormon testleri, doktor muayenesi derken her sonuç daha da içimi rahatlatsa da bekleyiş sürüyordu. Sonra sperm testinde de sorun olmadığı görülünce rahat bir nefes aldık. Hiç değilse bir rahatsızlığımız yok sadece zamanını bekliyor bizim mercimek dedik. Öyle de oldu, ne zaman geleceğine o karar verdi. meğerse mayıs bebeği olmak, yazın çıtçıtlı badilerle rahat rahat takılmak istiyormuş. Güzel de olmuş, tam da işsizlikten öleceğimi sandığım sonbahar günlerinde içime ılık bir bardak süt etkisi yaptı bu haber. Süt mideme iyi gelir, rahatlatır, bebeğim de ruhumu sakinleştirdi. İşsiz olduğum için şükrettiğim günler oldu ilk haftalarda, bir de uyku var tabi, günün her saatinde uyuduğum yetmezmiş gibi akşam 10 olmadan tv karşısında sızmalar da cabası.
Hafta: 6
Boyu: 6,5 milimetre
Ağırlığı: 1 gramdan az
Kalp atışlarını duymak güzeldi mercimek, gerçekten heyecanlı biri olacağını düşündürdü duyduğumda, içerideki ortamın az oksijenli olduğunu ve daha fazla kan için daha fazla kalp atışına ihtiyacın olduğunu biliyorum ama bu kadar bilimsel bakmak istemiyorum sana, yaptıklarının sebeplerini değil bana hissettirdiklerini hayal ediyorum hep. Evet çok duygusalım, çok az da değildim gerçi, azcık daha arttı o kadar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder